Przejdź do treści
Strona główna » Wiadomości i informacje ze świata grzybów i innych psychodelików » Psylocybina – co to jest, jak działa i skąd o niej wiemy?

Psylocybina – co to jest, jak działa i skąd o niej wiemy?

    Psilocybina to naturalny psychodelik wytwarzany przez grzyby, który ma wiele różnych efektów. Najsilniejsze działanie wykazują grzyby z rodzaju Psilocybe, takie jak P. azurescens, P. semilanceata i P. cyanescens, Psilocybina występuje w wielu różnych rodzajach grzybów. Psilocybina jest biologicznie nieaktywna, ale organizm szybko przekształca ją w psylocynę, Uważa się, że zmienia umysł podobnie jak LSD, meskalina i DMT. Niektóre efekty obejmują euforię, halucynacje wzrokowe i psychologiczne, zmiany w percepcji i odczuwane doświadczenia duchowe. Mogą również wystąpić możliwe skutki uboczne, takie jak nudności i ataki paniki.

    Historia psylocybiny w pigułce

    Starożytne malowidło naskalne może sugerować, że prehistoryczni ludzie w pewnych lokalizacjach używali grzybów psychodelicznych – zanim jeszcze zapisano historię. W Mezoameryce grzyby te były od dawna spożywane podczas ceremonii duchowych i wróżbiarskich, zanim hiszpańscy kronikarze po raz pierwszy udokumentowali ich użycie w XVI wieku.

    W 1959 szwajcarski chemik Albert Hofmann wyizolował aktywny składnik psilocybinę z grzyba Psilocybe mexicana. Sandoz, jego pracodawca, sprzedawał i sprzedawał czystą psilocybinę lekarzom i klinicystom w wielu krajach na całym świecie.

    Jak pokazują fakty – psylocybina była używana przez ludzi od zarania dziejów, aż po dziś dzień.
    Więcej o historii grzybów psylocybinowych dowiesz się z tego artykułu.

    W jak sposób działa psylocybina?

    Psilocybina i psylocyna są znane jako psychodeliczne tryptaminy i mają bardzo podobną strukturę molekularną do kluczowego przekaźnika chemicznego zwanego serotoniną. Serotonina jest neuroprzekaźnikiem, który wpływa na wiele bardzo ważnych rzeczy. Wpływa na nastrój, cykle snu i sposoby radzenia sobie w trudnych sytuacjach.

    Działanie psylocybiny na receptory 5HT2A

    Ze względu na podobną strukturę molekularną cząsteczki psylocyny aktywują te same receptory w mózgu, które aktywuje serotonina. Jednak zamiast wchodzić w interakcje z neuroprzekaźnikami, takimi jak serotonina, oddziałują one z innymi chemikaliami głównie w określonym miejscu receptora, znanym jako 5HT2A. Ten receptor jest rodzajem cząsteczki, która jest ważna dla wielu rzeczy w naszym procesie myślowym, takich jak nastrój, wyobraźnia, uczenie się i percepcja.

    Receptory te znajdują się w komórkach płata czołowego mózgu, obszaru mózgu związanego z rozumowaniem i racjonalnym myśleniem. Komórki te są duże i zajmują obszar mózgu znacznie większy niż wiele innych komórek, co zapewnia im szerszy poziom aktywności.

    Psilocybina wiąże się z tymi receptorami i aktywuje je, zasadniczo wywołując charakterystyczny “trip” charakterystyczny dla doświadczeniami z magicznymi grzybami. Może to spowodować zmiany nastroju, wzmocnienie wyobraźni lub inne zmiany percepcyjne.

    Działanie psylocybiny na sieć trybu domyślnego (DMN – Default Mode Network)

    Badania wykazały, że psylocyna wpływa na część mózgu znaną jako sieć trybu domyślnego (DMN).

    DMN wydaje się być bardzo ciekawą siecią, która zasługuje na szczególną uwagę. Badania wykazały, że aktywność DMN wiąże się z wieloma rodzajami zaburzeń. U osób z chorobą Alzheimera, autyzmem, schizofrenią lub depresją można zauważyć zmiany w sieci DMN.

    DMN są głównymi autostradami informacyjnymi w naszym mózgu i działają dla nas jako centra konsolidacji. Prowadzimy nasze codzienne życie automatycznie zbierając i przetwarzając informacje, nawet o tym nie myśląc. DMN pozwala nam również “podróżować w czasie” – przypominać sobie przeszłość i planować przyszłość. DMN pozwala nam również zastanowić się, kim naprawdę jesteśmy jako jednostki i zobaczyć, gdzie byliśmy przez cały czas.

    Psylocyna tymczasowo wyłącza jeden lub więcej „węzłów łączących” w DMN. Tymczasowe wyłączenie głównej autostrady informacyjnej mózgu oznacza, że mózg nie ma dostępu do różnych części siebie, tak jak miałby to normalnie, i jest zmuszony do łączenia się w sposób, w jaki normalnie nie miałby dostępu. Oznacza to, że mózg zaczyna komunikować się z częściami siebie, z którymi normalnie nie “rozmawia”, co oznacza, że pod wpływem psilocyny mózg tworzy nowe połączenia.

    Nasza wiedza na temat tego, jak dokładnie psilocyna wpływa na mózg, nie jest jeszcze pełna, a badania naukowe nadal trwają.

    Jakie są efekty spożywania psylocybiny?

    Psilocybina powoduje zmiany w percepcji i odczuciach użytkownika, jak również w jego doświadczeniach podczas jej używania. Zwykle tripy psychedeliczne trwają 2-6 godzin. Trudno powiedzieć, jak intensywne będą skutki zażywania środka halucynogennego, ponieważ zależy to od wielu różnych czynników. Efekty są bezpośrednio związane z dawką i zawartością psilocybiny w grzybach oraz tzw. “set and settings”

    Otwarty umysł

    Stwierdzono, że subiektywne efekty psilocybiny obejmują ekspansję umysłową, wgląd i introspekcję zdolną do umożliwienia praktykującym zrozumienia głębokich zmian zachodzących w umyśle.

    Z psilocybiną robi się ciekawiej. Rzeczy takie jak sztuka, przyroda, muzyka itp. mogą stać się o wiele piękniejsze niż na trzeźwo. Zażywanie psylocybiny może naprawdę wpłynąć na pozytywny sposób postrzegania otaczającego Cię świata i sprawić, że sprawy, które normalnie nie byłyby tak jasne, staną się dla Ciebie jaśniejsze.

    Przebywanie w zatłoczonym miejscu, zwłaszcza takim z tak dużą ilością bodźców sensorycznych, może być trudne i prawdopodobnie Cię przytłoczy.

    Miejsce, w którym ilość bodźców sensorycznych jest niska lub możliwa do kontrolowania, może być dobrym miejscem do eksperymentów psilocybinowych. Wygodne i znajome miejsce, takie jak dom, również byłoby zazwyczaj dobrym wyborem.

    Nowy sposób myślenia

    Pozytywne efekty doświadczenia obejmują myślenie w nowy, interesujący lub osobliwy sposób; odczuwanie emocji znacznie bardziej związanych z doświadczeniami zmysłowymi, patrzenie w głąb swojego umysłu, w stronę własnych emocji lub charakteru;zakłócenia czasu; doświadczanie omamów wzrokowych i słuchowych; a w przypadku bardzo dużych dawek – doświadczanie śmierci ego.

    Biorąc pod uwagę, że psylocybina wydaje się łączyć części mózgu w nowatorski i interesujący sposób, użytkownikowi mogą ujawnić się różne, fascynujące, dziwne, a czasem przerażające sposoby myślenia. Niewiele można zrobić, żeby przewidzieć, jak potoczy się podróż psychodeliczna, a najlepszą praktyką jest zapewnienie pozytywnego nastawienia i komfortowego otoczenia przed podróżą.

    Halucynacje wzrokowe i słuchowe

    Po spożyciu psylocybiny mogą wystąpić halucynacje. Psylocybina może również wpływać na zmysł dotyku i percepcję dźwięku wraz z widzeniem przez zamknięte oczy lub widzenie przez otwarte oczy.

    Wizje mogą obejmować dowolne zjawiska, od widzenia fraktalnych wzorów i żywych kolorów. Powierzchnie zdające się falować lub “oddychać” przed oczami, wzory tworzące się, poruszające się lub obracające w miarę obserwacji i wiele innych. Przy większych dawkach przedmioty i otoczenie mogą zmieniać się w różne rzeczy, a użytkownik może doświadczać rzeczy, które w rzeczywistości nie istnieją.

    Halucynacje słuchowe mogą obejmować dźwięki, które stają się wyraźniejsze, ostrzejsze, bardziej zniekształcone lub nabierają znaczenia. Percepcja i ocena muzyki lub słów/języka również mogą ulec zmianie

    Śmierć ego

    Użytkownik może doświadczyć tak zwanej śmierci ego w bardzo wysokich dawkach. To intensywne przeżycie, w którym poczucie własnego ja może zdać się przestać istnieć, co jest przerażające, dziwne, oświecające lub wszystkie trzy opcje rówocześnie. Spożywanie zbyt dużej ilości psilocybiny nie jest zalecane, szczdla nowych niedoświadczonych używtkowników lub tych, którzy nie są zbyt zaznajomieni z tego typu podróżami.

    Od czego zależą efekty działania psylocybiny?

    Efekty psilocybiny są bardzo zmienne i zależą od sposobu myślenia i środowiska, w którym użytkownik doświadcza doznania. Czynniki powszechnie te określa się jakos “set and settings” i mają decydujący wpływa na doświadczenie psychodeliczne.

    We wczesnych latach sześćdziesiątych Timothy Leary i jego koledzy z Uniwersytetu Harvarda przeprowadzili badania nad tym, jak psilocybina może wpływać na mózg. Podali psylocybinę 175 ochotnikom z różnych środowisk w wygodnym pokoju ze słuchawkami odtwarzającymi różne rodzaje naturalnych dźwięków. Około 98 osób otrzymało ankiety, aby ocenić ich doświadczenia oraz wpływ czynników środowiskowych i sytuacyjnych.

    Osoby, które miały doznania z psilocybiną przed rozpoczęciem badania częściej opisywały swoje doznania jako przyjemne. Czynniki wpływające na reakcję na działanie obejmują wielkość grupy, dawkowanie, przygotowanie substancji i oczekiwania. Ogólnie rzecz biorąc, osoby przebywające w grupach liczących więcej niż osiem osób uważały, że grupy były mniej wspierające, a ich doświadczenia mniej przyjemne. I odwrotnie, mniejsze grupy (mniej niż sześć osób) były postrzegane jako bardziej wspierające i zgłaszano w nich więcej pozytywnych reakcji na narkotyk.

    W związku z tym można stwierdzić, że na efekty stosowania psylocybiny największy wpływ ma:

    • dawkowanie
    • doświadczenie z substancjami psychodelicznymi
    • środowisko
    • nastawienie i sposób myślenia

    Ryzyka ze stosowania psylocybiny – skutki uboczne i działania niepożądane

    Bad Trip

    Główne ryzyko związane z psilocybiną to doświadczenie “bad trip’a”, podczas którego możesz napotkać różne negatywne doświadczenia. Może to być na przykład poczucie niewiarygodnego dyskomfortu, niemożność poprawnego komunikowania się z innymi, utrata kontaktu z rzeczywistością, a także wiele innych potencjalnych czynników.

    Najgroźniejsze z nich to utrata kontaktu z rzeczywistością, co może mieć groźne konsekwencje. Pod wpływem psylocybiny prawie niemożliwe staje się “normalne” myślenie i działanie, a jeśli osoba znajduje się w miejscu, które wymaga zachowania sprawności umysłowej, na przykład na ruchliwej ulicy, w zatłoczonym miejscu lub wysoko w górze, może to stanowić poważne zagrożenie dla życia.

    HPPD i “flashbacki”

    HPPD jest bardzo nietypowym i słabo poznanym szkodliwym skutkiem zażycia psylocybiny. Istnieje niewiele, jeśli w ogóle, dobrej jakości oficjalnych raportów o psilocybinie powodującej HPPD (częściej przyczyną jest LSD), ale jest to możliwe i może pozostać nierozpoznane.

    Najczęściej jest to doświadczane jako ponowne pojawienie się niektórych efektów doświadczanych w poprzednim doświadczeniu z psychodelikami po pewnym czasie będąc zupełnie trzeźwym. W większości przypadków HPPD następuje po traumatycznym doświadczeniu z psychodelikami (“bad trip”). Osoby z tym zaburzeniem mogą czuć się odłączone lub wyobcowane ze świata.

    Istnieją doniesienia, że HPPD ma charakter długoterminowy, chociaż całkowite lub częściowe wyzdrowienie trwa zwykle tygodnie lub miesiące. Uporczywe HPPD jest głównie związane z LSD, a nie psilocybiną i często wiąże się z wyższymi dawkami i kombinacjami narkotyków. Dowody dotyczące tego, czy i w jaki sposób HPPD może wystąpić są bardzo niekompletne.

    Czy Psylocybina uzależnia?

    Wydaje się, że ludzie mają niski potencjał uzależnienia od narkotyków z grzybami psilocybinowymi. Nie było przypadków szkodliwego uzależnienia wśród osób, które spożywały psylocybinę.

    Nie zaobserwowano, aby cząsteczki psilocybiny zmieniały dostarczanie endogennych neuroprzekaźników lub wpływały na aktywację receptorów neuronalnych przez wykorzystanie istniejących zasobów neuroprzekaźników w mózgu, tak jak to jest w przypadku np. kokainy, czy mdma.

    Cząsteczki psilocybiny wydają się pośredniczyć w ich skutkach poprzez aktywację receptorów serotoniny 2A, ale nie powodują przeciążenia, które mogłoby spowodować obniżenie poziomu serotoniny. Zapobiega to potencjalnemu wzrostowi lub spadkowi regulacji neuroprzekaźników, a tym samym zdecydowanie wyklucza możliwość uzależnienia fizycznego.

    Organizm wykazuje wysoką tolerancję na wielokrotne stosowanie grzybów psilocybinowych Osoba przyjmująca psilocybinę jednego dnia miałaby znacznie słabsze efekty, gdyby przyjęła tę samą ilość następnego dnia. Z biegiem czasu łatwo jest rozwinąć wysoką tolerancję na psilocybinę ze względu na to, jak szybko twoje ciało się do niej przystosowuje. Oznacza to, że nie ma dużego potencjału do uzależnienia, ponieważ psylocybina spożywana zbyt często nie powoduje pożądanych efektów.

    Czy psylocybina jest legalna?

    Posiadanie grzybów zawierających psylocybinę zostało zdelegalizowane w większości krajów, a w wielu krajowych ustawach antynarkotykowych została ona zaklasyfikowana jako narkotyk.

    W związku z tym grzyby psilocybinowe są sprzedawane na czarnym rynku. Najczęściej są suszone – czasem wymieszane z np. czekoladą. Innym sposobem na zdobycie grzybów jest wyhodowanie ich z zarodników. Wszystko to w Polsce jest nielegalne. Podajemy te informacje tylko jako ciekawostkę. Nie zachęcamy do spożywania jakichkolwiek substancji psychoaktywnych, w tym oczywiście nikotyny i alkoholu.

    1 komentarz do “Psylocybina – co to jest, jak działa i skąd o niej wiemy?”

    1. Pingback: Łysiczka lancetowata - wygląd, właściwości, występowanie - Shroomkit.pl

    Możliwość komentowania została wyłączona.